Türküler ve deyişler bizim kültürümüzün ruhudur. Sadece bir ezgi değil; yaşanan hayatın, acının, sevincin, özlemin sesidir. Her türkünün bir hikâyesi vardır, her deyişin bir dersi. Alevi felsefesiyle birleşince bunlar sadece müzik değil; bir yaşam biçimi, bir anlayış, insana, doğaya, topluma bakış, özgürlük, eşitlik ve adaletin sesi.
Türkülerde gurbet vardır, özlem vardır, sevda vardır. Deyişlerde öğüt vardır, yaşam dersleri vardır. Özgürlüğü, dayanışmayı, aşkı anlatır ve hep insanı düşünmeye çağırır. Alevi felsefesi der ki: Her insan değerlidir, her can kutsaldır. Adalet, hakkaniyet, eşitlik ön plandadır. İnsan doğayla barışık olmalı, kendini ve başkasını bilmeli. Türküler ve deyişler bunu anlatır, hatırlatır; yalnızca sözlerle değil, ruhuyla, melodisiyle, nefesiyle. Mesela bir deyişte yoksulun hâli anlatılır, bir türkünün sözünde gurbet vardır. Ama hepsinde insan vardır, acı vardır, sevinç vardır ve insan olmanın anlamı vardır.
Alevi felsefesi ve türküler birleşince bize gösterir ki hayat sadece kendi çıkarımız değil; başkasıyla, toplumla, doğayla bir bütündür. Her söz, her melodi bir hatırlatmadır; kendi yolunu bulmak, doğruyu yapmak, sevgiyi paylaşmak için. Bugün genç kuşak bazen türküyü sadece eğlence sanıyor, deyişleri sadece ezgi. Ama bilmezler ki arkasında binlerce yıllık bir felsefe var, yaşam dersi var ve insanı, insan olmaya çağıran bir anlayış var. Türküler, deyişler ve Alevi felsefesi bize anlatır ki özgürlük görünüşte değil, davranışta, sözde, kalpte. Adalet sadece kanunda değil; her günkü yaşamda, insana davranışta. Ve sevgi sadece sözde değil; paylaşmakta, yardımlaşmakta, birlikte yaşamakta.
İşte bu yüzden türkülerimizi, deyişlerimizi ve Alevi felsefesini anlamak sadece geçmişi hatırlamak değil, geleceğe de taşımaktır. Ve her nesil bunu yaşatmalı; sözde değil, özde. Selam olsun türkülere gönül verenlere. Selam olsun türküleri yaşatanlara, yarınlara taşıyanlara.
Aşk ile…
